کار درمانی

مسئول کاردرمانی: مریم برومند

مدرک تحصیلی: کارشناسی کاردمانی

سابقه کار در بیمارستان: ۱۴ سال

 

در کاردرمانی به بیمار در جهت داشتن زندگی سازنده و لذت ­بخش و مستقل یاری رسانده می ­شود و این کار از طریق حمایت از بیمار، ارزیابی، کاهش اختلالات عملکردی و ارتقاء سطح عملکرد بیمار در جنبه ­های مختلف زندگی ( که شامل امور روزمره زندگی، کار و اوقات فراغت است) انجام می ­شود. بیماران به دلیل مشکلات خود علاوه بر شرکت در گروه ­های کلامی نیاز به فرصت­ هایی دارند تا عملا مشکلات خود را تشخیص دهند و مطرح کنند. این مهم در گروه ­های کاردرمانی به دلیل ایجاد رابطه بر اساس اصول درمانی بین درمانگر و بیمار و جلب اعتماد بیمار و بالا بردن احساس امنیت وی تحقق می­ یابد تا در محیطی امن به بیان مشکلات و احساسات خود بپردازد. در چنین محیطی بیمار به ترمیم اعتماد به نفس خود می ­پردازد و اینگونه انگیزه­ ی بالاتری برای بهبود یافتن و درمان پیدا می­ کند.

به تجربه دیده شده که در کاردرمانی بیماران به توانایی ­هایی که تصور می ­کردند در جریان بیماری از دست داده ­اند واقف می شوند و حتی ابراز می ­کنند که تصور می­ کردند، چنین کاری دیگر از آن­ها یافته نیست. پژوهش ­هایی که در رابطه با نوع عملکرد کاردرمانی در بخش­ های روان انجام شده است نشان می ­دهد که درمانگاه گروهی از جایگاه ویژه ­ای در کاردرمانی برخوردار است.

گروه ­هایی که بیماران در آن­ها شرکت می­ جویند، شامل:

الف) گروه ­های ورزشی و حرکتی : که شامل تمرینات فیزیکی جهت افزایش هماهنگی تحرک و قدرت است  و هدف آن افزایش توانایی های فیزیکی، کمک به کسب تصور بدنی(Bodyimage)، تصحیح وضعیت بدنی و پوسچر بیمار و برقرارای ارتباط اجتماعی است. بیماران هر روز در ورزش صبحگاهی به صورت دسته جمعی و با اصول آکادمیک شرکت می کنند و در ادامه به سایر فعالیت ­های ورزشی اقامتی و انفرادی می ­پردازند.

ب) گروه ­های یکپارچگی حسی : با هدف افزایش توانایی فیزیکی و ادراکی- شناختی اجرا می ­گردد که به خصوص در بیماران اسکیزوفرنی مزمن موثر است. فعالیت­ ها با تحریک تعادل حس لامسه و عمقی به بهبود کندی حرکتی، قدرتی، کلامی، پنداری از بدن و خلق بیمار می ­پردازد.

ج) گروه ­های کاری : که شامل گروه فعالیت­های روزمره زندگی، هنری و صنایع دستی و Task است. در این گروه­ ها با هدف حفظ و ارتقاء سطح شناختی، افزایش اجتماعی شدن، خود بیان گری و ایجاد حس مثبت و مهارت ذهنی برای سازگاری و مقابله­ ی بهتر با مشکلات، به انجام فعالیت می ­پردازند. چنان که به اثبات رسیده است آفرینش هنری ذاتا توانایی درمان و شفابخش دارد.

در اینجا لازم دیده می ­شود تا قدری در مورد هنر و وی‍ژگی­ های اثرگذاری هنر بیشتر توضیح داده شود؟

در ذات و ساختار هنر خصوصا هنرهای تجسمی از جمله نقاشی شاخصه­ های مختلفی وجود دارد که قابلیت ­های بالقوه ­ای برای درمان فراهم می ­کند. اول اینکه هنر به هیچ وجه تهدید کننده نیست بلکه آرام­بخش است و فضای امنی برای فعالیت ایجاد می­ کند. دومین  خاصیت هنر این است که فضای ناخودآگاهی دارد که فشار را کاهش می­ دهد. شکل نمادین و سمبلیک هنر سبب می­ شود تا پیام­ های کمتر خودآگاهانه درک شوند و در نتیجه استرس کم می­ شود. دیگر اینکه هنر به راحتی عواطف دردناک و سرکوب شده یا رازهای خانوادگی را اشکار می ­کند بدون اینکه ترس از طرد شدن یا احساس گناه از آشکار سازی کلامی در فرد به وجود آید. دیگر اینکه هنر کمک می­ کند با کمترین فشار شکاف بین هوشیاری و ناهشیاری توازن و تعادل یابد و اتحادی بین این دو پدید آید.

د) گروه بحث و گفتگو : اهداف این گروه فراهم نمودن حمایت و افزایش ارتباط و اجتماعی شدن و کسب بصیرت است.

ه) گروه خود بیان گری : محیط چنین گروه ­هایی همراه با موسیقی، هنر، بازی نقش و تمریناتی جهت آگاهی از خود است.

 

اخبار سایت